Een nieuw begin. Nieuwe kansen. Nieuwe mogelijkheden. Nieuwe teleurstellingen en nieuwe streven. Een nieuw leven. Een leven waarin ik niet meer  gelukkig hoef te zijn. Mijn Anorexia heeft alles toch al afgepakt. Het is zwaar, het zal kut zijn. Maar ik balanceer over een dun draadje leven waarin ik elke keer vanaf word gegooid. Ik weet het niet. Ik weet niet wat ik wil of waar ik naartoe wil gaan. Misschien wil ik wel dood en is dit de enige manier. Het is allemaal zo moeilijk.

 

Om mijzelf even voor te stellen, ik ben Emily. Ik heb dit puntje nu ongeveer 4 maanden.

Ik houd ongelovelijk veel van boeken lezen en naar muziek luisteren. Ik ben vrij intelligent al zeg ik het zelf. Ik doe 3 havo, ben blijven zitten door een klinische opname. Ik heb vrijwel geen sociaal leven meer, op mijn vriendje na. Mijn vriendje is het liefste vriendje dat je je kan wensen. Ik speel in een bandje waarin ik gitaar speel en zing. Ik ben 16 jaren oud. Ik weeg 46 kilogram. Twee maanden geleden waren dit er 41,5. Mijn hoogste gewicht is 48,9 geweest. ik ben 1 meter en 69 centimeters lang. Ik leef in Zuid Holland, aan het strand. Ik ben gediagnotiseerd met Anorexia Nervosa, manische depressie, bipolaire stoornis, add en post traumatisch stress syndroom. Ook automutileer ik. Ik rook wiet en hasj, rook tabak en slik overmatig veel dexamfetamine. Dit alleen om de pijn de verzachten, de pijn waar ik elke dag door heen moet gaan.

Ik heb nu 5 jaar anorexia. Ben al ruim 6 jaar depressief en ik automutileer 3 jaar.

 

Ik ben geen pro-ana. Kom je hier voor tips om zoveel mogelijk gewicht te verliezen ga dan zo snel mogelijk weg. Heb je geen eetstoornis, kom hier dan ook niet, het is een vreselijke hel.

Het enige wat ik wil is begrip. Hopelijk krijg ik dit bij de meisjes die hetzelfde door maken als ik.

Sorry meiden, maar ik heb een nieuw puntje aangemaakt. Mijn nieuwe puntje zal; luttesansfin.punt.nl zijn. Waarom een nieuw puntje? omdat ik wil vechten.

De naam van dit puntje is natuurlijk sicklythin. Dat is dus iets wat ik niet meer ben en nooit meer wil zijn. Hierbij wilde ik dus een nieuw puntje omdat ik mijn gevecht wil opschrijven ipv gewichten en calorie-inname. Aan mijn schrijfstijl en dergelijke zal denk ik niets veranderen, wel wil ik meer praten over wat er in mijn hoofd omgaat ipv wat er om mij heen gebeurd.

Ik zie jullie graag terug op mijn nieuwe puntje! xxx

vet. vet. vet. vet. vet. vet. vet. vet. vet. mag niet eten. mag niet eten. mag niet eten. mag niet eten. mag niet eten. mag niet eten. dik. dik. dik. dik. dik. dik. dik. dik. dik.

 

you get the point.

Paniek slaat toe, wil ik echt beter worden? Wil ik echt alles waar ik zolang naar toe heb gewerkt in een paar kleine maandjes weer bij-eten? Wie ben ik zonder mijn eetstoornis, ik weet het niet. Wat als mijn eetstoornis mijn enige redding was en ik zonder mijn eetstoornis totaal waardeloos ben. Misschien geniet ik wel, elke keer als ik op school hoor 'dat is dat meisje met anorexia'. Misschien kick ik op de aandacht die een eetstoornis met zich mee brengt. Misschien kick ik op de pijn die mij elke keer weer levende laat voelen. Ik durf niet te kiezen voor het onbekende. Ik wil afhankelijk zijn van mijn eetstoornis, ik durf niet op mijn eigen benen te staan. Ik ben bang om te vallen en bang om te falen. Misschien dat ik stabiel blijf op dit gewicht en na de zomer pas echt ga beginnen. Dan heb ik lang genoeg de tijd om mij comfortabel te voelen in mijn lichaam. Vorig jaar kwam de zomer ook al in April. Stel je voor, over een maandje. Ik ben dan 3 kilo aangekomen en ik moet in mijn bikini. Misschien lachen ze me wel uit omdat mensen gewend zijn dat ik een eetstoornis heb. Misschien vinden ze me dan wel te dik om anorexia te hebben. Waarom denk ik zo, wat is er mis met mij. Ik wil leven, blij zijn, gelukkig zijn. Maar aan de andere kant wil ik dun blijven en de duisternis niet uit. Ik weet echt niet wat er mis met mij is..

 

 

gister even langs mijn lieve vriendje geweest. 's avonds opgetreden, echt onwijs gave voorstellen gehad. we mogen waarschijnlijk opnemen met de band 'the heyz' een Noordwijkse band die ook serious talent is bij 3FM. mijn vader kent die zanger, dus hij gaat mij gratis lessen/tips geven. ook was er een man die de voorprogramma's van grote artiesten zoals golden earring en anouk regelt, die heeft mijn nummer nu en als er een bandje nodig is worden wij gevraagd! we zijn ook geplaatst op veel regionale festivals, regio bollenstreek zuid holland e.d. echt onwijs vet.

maar daarnaast heb ik gister ook een vrij intensief gesprekje gehad met mijn vriendje, ik had het erover dat ik graag wil vechten tegen mijn eetstoornis en ik vroeg of hij mij daar misschien wat bij wilde helpen. dat is natuurlijk een onwijs moeilijke vraag om te stellen, zowel voor mij als voor hem. hij weet dat ik ongelovelijk graag wil leren skateboarden en hij heeft voorgesteld dat als ik 3 kilo aankom hij een skateboard voor mij koopt en mij leert skateboarden. dus ik ben helemaal gemotiveerd om aan de slag te gaan. vandaag heb ik een heerlijk koppie soep gegeten en het voelde voor de eerste keer gewoon goed om iets te eten. daarnaast ging ik gister ook even douchen met mijn vriendje en door de warme lucht e.d. kreeg ik een ongelovelijke hyperventilatie. ik viel bijna flauw, het was echt zo eng. toen moest ik dus gewone cola gaan drinken, iets waar ik een ongelovelijke hekel aan heb door de hoeveelheid suikers die erin zitten. maar het hielp gelukkig wel heel goed. en ik heb ook voor een van de eerste keren in 3 jaar (ik denk dat het de.. 2de of 3de keer was) een hamburger gegeten. wel zelfgemaakt, dus ik had er nog wel een beetje controle over, maar het was toch wel eng. daarna hadden mijn vriend en ik de hamburger door de helft gedaan, omdat ik daarna zou moeten optreden en je dan toch wel een beetje voedinsstoffen in je moet hebben omdat je anders gegarandeerd out gaat. maar die heb ik voor de helft laten staan omdat het echt niet meer lukte. ik ben zo blij dat hij mij daarbij wilt helpen, echt onwijs blij. ook heb ik (misschien beetje awkward om te vertellen) vandaag voor de eerste keer sinds een vrij lange tijd echt goede ontlasting gehad. dit betekent ook dat mijn lichaam dus onwijs blij is met het feit dat ik weer wat inname heb qua kcal. ik zelf ook, omdat ik nu merk dat ik eigenlijk best wel veel meer energie heb.

ik heb een stappenplan met mijn moeder gemaakt over de innames:

's Ochtends een 0% vet kwarkje.

Op school een liga of dergelijke

als ik thuis kom een stukje fruit

avondeten

en na het avond eten nog een stukje fruit.

 

dit vind ik zelf opzich een onwijs goed plan, omdat ik hierdoor ook veel minder eetbuien zal gaan krijgen.

 

ik ben echt onwijs gemotiveerd om mijn leven weer op de rails te krijgen!

shit. Ik kom net terug van een feestje, ik kleed mij uit om naar bed te gaan. Usual stuff enzo. Ik keek naar mezelf. Ik werd echt letterlijk bang. De emotieloze blik in mijn ogen, het leek een zwart gat. Ik keek uit mijn ogen alsof ik levensmoe was en nergens meer zin in had. Daarna naar de rest van mijn lichaam, ik zag een mager meisje staan, zonder figuur omdat dat simpel weggekotst was. Mijn benen, with a gap as big as my fist. Mijn ribben die ik kon tellen alsof het pianotoetsen waren. Sleutelbeenderen die regenwater op kunnen vangen. Ik werd bang, doodsbang en ik besefte mij dat ik ongelovelijk gestoord ben. Waarom wil ik nog meer afvallen? Ik ben al dun genoeg, ik ben mager. Het is niet eens mooi meer. Sinds de foto die ik heb gepost ben ik nog 2 kilo kwijt en het is vreselijk. Ik herken mezelf niet meer. Waar is dat meisje met die lach, dat vrolijke meisje. Dat meisje wat altijd zo goed in de omgang was, sociaal, met iedereen een praatje kon maken. Ik ben mijzelf verloren in mijn eetstoornis en het maakt me bang. Bang dat ik niet vechten kan voor het enige wat ik wil, geluk. En geluk, geloof me, ik ken het op bepaalde momenten. Wanneer ik met mijn vriendje ben of met hem praat. Hij maakt me dan zo gelukig, maar op andere momenten word ik bang, echt doodsbang. Ik weet niet wat ik moet of wil of wat goed voor mij is. Ik wil vechten, dat is het enige wat telt. Dit is mijn weg naar geluk, mijn weg om mijzelf terug te vinden en weer van mijzelf te houden om wie ik ben. Ik wil 3 kilo aankomen en dan echt psychisch vechten, therapie, het boeit me niet. Als ik hier maar vanaf kom. Ik ga vechten. Omdat ik het waard ben om mijzelf mooi te vinden.

Sinds ik hier op punt.nl een puntje heb gevonden met ongelovelijk triggerende logjes heb ik besloten niets meer over mijn gewicht & voedingsinname's te zeggen op punt.

Natuurlijk blijf ik wel posten over mijn gevecht tegen mijn eetstoornis maar mijn streefgewicht en dergelijke zal ik hier niet meer posten. Simpel weg omdat ik geen meisjes wil aansporen tot het krijgen van een eetstoornis.

 

Jullie zijn allemaal prachtig meiden, laat zulke blogjes er niet toe leiden dat jullie negatief over jullie zelf gaan denken. Een van deze blogjes heeft er helaas wel voor gezorgd dat ik onwijs in de put zit op het moment. Ik heb letterlijk geen idee meer wat ik moet doen en/of wil doen.

 

Stay Strong, happiness is on our way. <3

 

Sorry ik hou zoveel van deze film dat ik er duizend foto's van ga plaatsen. Vinden jullie vast fijn :').

 

 

zo. dat was genoeg voor vandaag. ik ga de film kijken, dag.

 

girl, interrupted voor de vijfde keer kijken. Die film heeft mij zo geïnspireerd om te schrijven e.d.

 

Zometeen moet ik even mijn Frans doornemen, heb over twee weken toetsweek maar ik wil vroeg beginnen omdat ik anders gegarandeerd faal. Terwijl ik dit typ houd ik een eetbui. Een bolletje, een zak popcorn, een kaascroissant en een kaasbroodje is wat hier ligt. Het bolletje en halve zak popcorn heb ik al op. De kaascroissant en kaasbroodje liggen nog op mij te wachten. Wat ik hierna ga doen, geen idee, overgeven? hardlopen? misschien helemaal niets en morgen huilen als ik weer op de weegschaal sta. Ondanks dat ik op dit gewicht (46,7) stabiel blijf, hoe veel ik ook eet. Ik ben toch wel beetje bang. Ik heb 30 euro gekregen van mijn papa. Dus ik ga eerdaags even een spijkerjasje kopen en er pitches op zetten, je weet wel van die soort lapjes stof met bandnamen erop. Morgen ga ik met een vriend naar Rotterdam, want ik ben vroeg uit woehoe. Heb er echt zin in, godverdomme.

Wauw, ik luister nu een band die ik al minstens een jaar niet meer beluisterd heb, the red jumpsuit apparatus. Het is echt zo fijn om dit te luisteren na zo'n lange tijd, over twee weken zal ik het wel weer zat zijn haha. Vandaag dagje thuis gebleven omdat ik zo strond moe ben.

Ik ga nog even op Tumblr rondhangen, beetje jullie puntjes bekijken, Frans leren en bij mijn vriendje's oma eten. Wish me luck xo.

haha je hoort de zang niet zo goed, vrijwel alles is een beetje gedempt maar nu weten jullie hoe ik eruit zie.